Słowniczek

Geek (wolne tłumaczenie z ang. „maniak”) – termin określający osobę czymś zafascynowaną, w tym przypadku grami planszowymi. Początkowo termin miał znaczenie pejoratywne, zbliżone do „leszcza”, obecnie określa doświadczonych planszówkowiczów.

Gra ciężka – Gwarowe określenie gry o skomplikowanej mechanice i złożonym mechanizmie decyzyjnym. Przeciwieństwo gier lekkich i familijnych. Pojęcie nawiązuje do wartości ciężaru gry.

Gra familijna  –  Rodzaj gry planszowej charakteryzujący się następującymi cechami:

  •  Nieskomplikowaną, intuicyjną mechaniką.
  • Neutralną tematyką odpowiednią dla graczy w każdym wieku.
  • Bogatą oprawą graficzną.
  • Skalowalnością.

Gra imprezowa – rodzaj gry planszowej, charakteryzuje ją przeważnie duża dynamika rozgrywki, łatwość nauki zasad i spora interakcja. Dobra gra imprezowa powinna umożliwiać rozgrywkę dużej ilości graczy (od 5 do 12 osób), zajmować mało miejsca (na stole i w pudełku), przy czym pojedyncza partia nie powinna trwać dłużej niż 30 min.

Grywalność – gwarowy termin określający przyjemność czerpaną z gry. Gry o dużej grywalności to te, w których rozgrywka dostarcza dużej przyjemności bez względu na wygraną.Grywalność ze względu na subiektywny charakter nie jest ściśle powiązana z konkretną grą, a raczej z osobami graczy oraz okolicznościami towarzyszącymi rozgrywkom.

Interakcja – jeden z parametrów charakteryzujących gry planszowe. Określa on wzajemne oddziaływanie na siebie graczy i ich posunięć, jest miarą „towarzyskości” rozgrywki. W przypadku gier o dużej interakcji każde posunięcie zmienia plany innych graczy. W przypadku gier o skrajnie małej interakcji każdy z graczy „układa swój pasjans”. Pomimo subiektywnego charakteru, zależącego od indywidualnych odczuć istnieją sposoby na różnicowanie interakcji poprzez stosowanie różnych mechanik. Licytacja, gra o sumie zerowej, kooperacja – to najczęściej stosowane czynniki, mające na celu zwiększenie interakcji. W przypadku nadmiernej interakcji w grach o sumie zerowej, bądź też w przypadku niedojrzałych graczy mamy do czynienia z interakcją negatywną, powodującą frustrację i niszczącą przyjemność rozgrywki.

Kafelki – Gwarowe określenie na drewniane, lub kartonowe puzzle używane w grach Tile placement. Kojarzone jest z dopasowywaniem kolejnych ilustracji na puzzlach, co przypomina wykładanie kafelków o odpowiednich wzorach.

Losowość – jeden z parametrów określających mechanikę. Oznacza wpływ czynnika losowego na wynik partii. Poprzez czynnik losowy rozumie się „szczęście obiektywne” (np. dociąg kart z zakrytego i potasowanego stosu, rzut kostką) nie zaś błędy i potknięcia graczy. Gry o małej losowości najczęściej charakteryzują się „cięższą” i bardziej abstrakcyjną mechaniką. Losowość może być powiązana z powtarzalnością (replayablity) danej gry. Zazwyczaj im większa losowość tym większe replayability.

Mechanika – podstawowy element każdej gry planszowej. Mechanika określa zadania i kompetencje graczy, definiując jednocześnie sposób zwycięstwa i determinując możliwe strategie rozgrywki. Mechanika zebrana jest w zbiorze zasad definiującym każdą grę planszową.
Mechanika nazywana jest „silnikiem napędzającym grę”, stanowi o jej grywalności i radości czerpanej z rozgrywki. W zależności od skomplikowania mechaniki może być „lekka” (nie wymagająca nadmiernego myślenia), bądź „ciężka” (wymagająca długofalowego planowania).

Replayability (wolne tłumaczenie z ang. – „powtarzalność” ) – jest to termin określający stosunek ilości rozegranych partii do grywalności tytułu.
Gra, która nie nudzi się i nie traci na atrakcyjności po wielu rozgrywkach, jest grą o wysokim replayability. Zaś gra, która zaczyna tracić na swoim uroku (powielają się schematy działań, niewielka ilość możliwości osiągnięcia zwycięstwa) cechuje się niskim replayability.

Skalowalność – jest to termin oznaczający zmianę grywalności tytułu względem ilości graczy.
Wszystkie gry planszowe określają minimalną i maksymalną ilość graczy, która może brać udział w rozgrywce. Jednak niektóre tytuły mogą sprawiać więcej lub mniej przyjemności zależnie od ilości osób grających.

Tile placement (w wolnym tłumaczeniu: umieszczanie elementów) – to mechanika opierająca się na konstruowaniu planszy z odpowiednich kafelków/żetonów/płytek, które muszą do siebie pasować zgodnie z opisanymi w grze zasadami. Gry używające tej mechaniki są przeważnie tytułami lekkimi o nieskomplikowanych zasadach.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s